یکی از نکات قابل تاملی که در عزاداری اباعبدالله الحسین (ع) در کشور به چشم میخورد، این است که هیاتهای مذهبی هنوز عاشورا آغاز نشده به عزاداری میپردازند، اما بعد از عاشورا که امام حسین(ع) به شهادت میرسد و اصحاب و یاران حضرت به اسارت میروند، هیاتها جمع میشوند که این امر خود جای بسی تامل دارد.
برتري دادن به اعتبار فضايل دروني است ،نه به اعتبار مسائلي بيروني که دخلي به شخصيت پيامبر ندارد. ملاک برتري همان ملاک يگانه اي است که خداوند اعلام فرموده :
«ان اکرمکم عند الله اتقاکم(1)»
هم چنين برتري آنها به نسبت مقام دانش است. آن دانشي که در مقام علم الاسماء بيان شد و ملاک برتري انسان بر فرشتگان الهي اعلام شد.
پيامبران همگي انسان هاي برگزيده و بندگان خاص خدا بودند ولي همان ها در درجات مختلف تقرب بودند ؛ بعضي به مقامي رسيدند که براي هم صحبتي با خدا صلاحيت يافتند(موسي کليم الله) و بعضي دوست خدا شدند(ابراهيم خليل الله) و بالاخره بعضي به مقام نهايي بار يافتند و حبيب الله شدند(محمدحبيب الله) .
پس در بين انبيا اختلاف مقام و تفاوت در درجات هست، در عين اينكه همه آنان در اصل فضل رسالت مشترك هستند، و در مجمع كمالات كه توحيد باشد سهيم هستند.(2)
1-حجرات(49)،آيه 13.
2 - ترجمه الميزان، ج2، ص: 471
ارتباط با مسجد آثار و فوائد فراوانى دارد كه برخى از آن ها عبارتند از:
1. ياد خدا؛ از آن جا كه مسجد عبادتگاه عاشقان حق و تجلى گاه عشق و محبت اوست، يكى از مهم ترين فوايد ارتباط با اين كانون معنوى «ذكر» و ياد خداست؛ قرآن كريم در اين باره مى فرمايد: (فى بُيوت اَذِنَ اللّهُ اَن تُرفَعَ و يُذكَرَ فيهَا اسمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فيها بِالغُدُوِّ و الآصال؛[1]در خانه هايى كه خدا رخصت داده كه [قدر و منزلت]آن ها رفعت يابد و نامش در آن ياد شود. در آن خانه ها هر بامداد و شامگاه او را نيايش مى كنند.)
2. تقويت ايمان؛ خداوند مى فرمايد: (اِنَّما يَعمُرُ مَساجِدَ اللّهِ مَن آمَنَ بِاللّهِ واليَومِ الآخِرِ و اَقامَ الصَّلاةَ و آتَى الزَّكاةَ و لَم يَخشَ اِلاَّ اللّهَ؛[2]مساجد خداوند را تنها كسانى آباد مى كنند كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده و نماز بر پا داشته و زكات داده و از چيزى جز خدا نترسيده اند.) با توجه به اين كه «آباد ساختن مساجد» تنها به معنى ساختمان و تأسيسات آن نيست، بلكه مفهوم آن شامل اجتماع و شركت و ...